Twawebwa Mukama

Uitnodiging Milleniumactiviteit op 12 mei a.s.

ben — Thu, 26 Apr 2012 13:38:35 +0000

Hallo allemaal!

Op 12 mei a.s. organiseren de stichtingen, die ontwikkelingswerk doen
vanuit Gorinchem en de gemeente Gorinchem, samen een middag waar de
millenniumdoelen van de Verenigde Naties centraal staan! Deze millenniumdoelen
hebben o.a. betrekking op armoedebestrijding, onderwijs en leefomgeving.

Er is een leuke en interessante middag voor u georganiseerd, waar
onder meer onze stichting laat zien waarmee we zoal bezig zijn. Er gebeurt in Gorinchem nog veel meer dan u al wist!

De middag vindt plaats van 12.30 tot 16.30 uur bij het Natuurcentrum aan
het Gijsbert van Andelpark 1 in Gorinchem! U kunt binnenlopen wanneer u wilt.

We starten met het draaien van 2 korte films van Amnesty International,
vanaf 13.30 uur zal wethouder Rijsdijk vertellen over de rol van de gemeente en
een toelichting geven op de werkzaamheden in Bamenda, Kameroen. Daarna kunnen
alle stichtingen hun verhaal doen met leuke beelden! Dit loopt door tot 16.00
uur.

Tot slot is er om 16.00 uur een spetterend muzikaal optreden van een
djembégroep!

Wij hopen u allen te begroeten op deze bijzondere middag! Tot dan!

Collecte opbrengst € 2.480,–

ben — Thu, 26 Apr 2012 13:31:51 +0000

En dat is een opbrengst waar we iedereen hartelijk voor willen bedanken.

Top

Collecteren!

ben — Fri, 06 Apr 2012 09:28:20 +0000

Collecte!

Één van de activiteiten van de stichting is het organiseren van een collecte die DV van 9-13april gehouden zal worden. Onderstaande advertentie is in de Gorcumse Courant gezet zodat u weet dat we er aankomen. Let op iedere euro gaat volledig naar het project, en zal niet gebruikt worden voor welke kosten dan ook!

Weer thuis!

ben — Tue, 14 Feb 2012 14:11:40 +0000

Zo vertragend als de heenreis ging, zo volgens het boekje ging de terugreis. Rest ons om de laatste gebeurtenissen met iedereen te delen.

Na ons bezoek aan de ouders van Apollo en lake bunyonyi, keren we weer huiswaarts…. of naar het project dus…..

Donderdag wordt ons dagje op het project waarbij we tevens de nodige zaken bespreken t.a.v. de komende werkvakantie. Als we morgen weer onderweg gaan naar Kampala om naar huis te gaan blijkt dat we zijn uitgenodigd door de representative van de President om wat te vertellen over onze LED verlichting die we in Oeganda assembleren. Op het laatste moment dus toch nog even een programma wijziging, maar zeker niet onbelangrijk. Deze persoon,zeg maar een soort commisaris van de koningin (president) had over de LED lampen gehoord van pastor Israel, en wilde hier wat over weten alvorens dit aan president Museveni te melden. Het geval wil dat de president aan het eind van de maand de nieuwe theefabriek komt openen en een bezoek aan het project, waarbij de hypermoderne LED verlichting te zien zou zijn, die ze in Oeganda maken, behoort tot de mogelijkheid. Althans zo vertelde de meneer.

Maar goed aan alles komt een eind, ook de meest interresante bezoeken. Enigsinds vereert en ook Israel opgetogen verlaten we het gebouw om onze reis te vervolgen naar Kampala. Tot slot dan even de laatste foto waarmee we afscheid nemen van het project en de kinderen.

Nieuw schooljaar!

ben — Wed, 08 Feb 2012 17:40:51 +0000

Op het project is het nieuwe schooljaar begonnen. En zoals verwacht gaan de aantallen door de 400 grens. Alle kinderen van S3 zijn nu S4 geworden en er zijn er veel van P7 die nu de S1 vormen. Totaal is dus de 400 grens al verbroken. Nog steeds komen er kinderen van p7 primary scholen, maar de examen beoordelingen zijn nog niet allemaal binnen. Vandaar dat er nog steeds kinderen bijkomen. Volgens Richard, het hoofd van de school, zal het aantal kinderen snel tegen de 500 lopen. Ook voor de borders is er een toename wat voor verwachte problemen zorgt. Er zijn namelijk te weinig bedden. Een lasser is continue bezig stapelbedden in elkaar aan het zetten, om een plaats voor ze te regelen.

Ook hebben we de beloofde trip naar het bunyonyi meer gemaakt. De ouders van Apollo wonen aan het meer dus die combinatie was snel gemaakt. Na een trip van 4 uur kwamen we aan en begon Apollo gespannen te bellen waarna zijn vader hem aan het begin van de straat al opwachte. In plaats van een innige omhelzing (westers gedacht!) was een eenvoudig hoi en een klopje op de schouder (oegandees) voldoende. Maar toch byzonder. We moetsen op een hoogte van ruim 2200m de auto laten staan en te voet verder. Pfffff dat was toch nog een hele klus stijl naar beneden.

Uiteindelijk, na onderweg de nodige familieleden te hebben begroet, kwamen we bij het huisje aan van Pa en Ma Apollo. Ondanks dat we al hadden gegeten moesten we toch weer een oegandese maaltijd verwerken. Nou een beetje dan…….. Na het eten waarbij iedereen die niet eet de ruimte verlaat, werden we geintroduceerd, zoals dat hoort, werd er gebeden, en namen we afscheid.

En dan zonder al te veel woorden!

ben — Mon, 06 Feb 2012 19:20:40 +0000

De voorgenomen fotografeerdag was dus uitgesteld tot maandag, maar dan is het ook zover. Een dagje zoutmeer (oude vulcaan krater) en omgeving.

Dit was dan het dagje foto’s maken. En relaxed….. nou nee aan het eind van de dag moetsen we een hotel hebben in Kasese. Helaas had de government een feestje en waren alle hotels vol. Dat hadden wij weer. Van 17:00 uur tot 20:30 op zoek geweest naar een hotel en toen eindelijk één gevonden gelukkig konden we ook nog wat te eten krijgen. En dan proberen te slapen bij 33 gr. ppffffff……!

Eindelijk!

ben — Sat, 04 Feb 2012 14:20:17 +0000

Het is Vrijdag morgen. Gelukkig bleek de koffer er op het afgesproken tijdstip te zijn. Omdat deze op Christine haar naam stond, is zij hem met pastor Israel gaan halen. De reistijd heeft wel al onze records gebroken. 62 uur onderweg vinden we ruim voldoende en smaakt niet naar meer. De volgende dag wordt ons schema alweer aangepast, want we zijn uitgenodigd bij een begrafenis van een jongen van 15 die aan typhes is overleden. De familie is lid van de kerk en de kinderen zitten op school op het project. Het is warm….erg warm. de dienst wordt buiten onder een aantal plastic zeilen gehouden. De temperatuur loopt al gauw op naar zo’n 33 a 35 graden.400 a 500man zijn er zeker aanwezig volgens pastor Israel. Het kleinste vlaagje wind proberen we door onze kleren te laten waaien. We moeten, zoals gewoonlijk, weer vooraan plaatsnemen, en Israel verteld wie we zijn.

Zodra de kist in het graf is gelegd wordt direct de aarde erop geschept. Binnen 5 min. is het graf dich. We lopen terug naar het huis van de ouders en krijgen een kleine maaltijd. Het is diep triest maar zo’n ervaring is niet in te plannen.

Dat wordt een lange reis naar Oeganda (+aanvulling)

ben — Wed, 01 Feb 2012 17:58:45 +0000

Ja, en dan maken wij weer een unieke reis mee. Een goedkope ticket, des te meer kan op het project besteed worden, maar wel een reis met opstakels. Het begon al in Anywerpen. Hier moesten we met de trein van Antwerpen naar Schiphol, en op vertoon van de treinkaartjes zouden we in kunnen checken. Maar de computers waren uitgevallen op centraal station Antwerpen, dus klregen we een papier mee waar dit op vermeld stond en wat we aan de conducteur konden laten zien. Dit bericht was voor de conducteur niet vreemd maar een E-ticket die met een treinreis begon weer wel. Maar goed het stond op papier dus daar kon hij niet omheen. Overstap tijd op Schiphol was 1 uur en 45 min, ware het niet dat de trein 20min vertraging had. Inchecken electronisch lukte niet en bij de KLM balie ging het ook al niet vlot. Uiteindelijk kregen we de mededeling dat er een kleiner vliegtuig op de route was gezet waar niet alle geboekte pasagiers in mee konden. En je raad het al, wij waren, gezien de vertraging de pineut.

Volgende vlucht vanavond…..Maar goed, zo kun je in ieder geval het immense Schiphol op je gemak wat leren kennen.

OK…volgende vlucht vanavond hebben we dus gehad en zitten nu in een hotel in Masaka………..huuuh Masaka, ja……Masaka! Na de vlucht van….vanavond, kwamen we dus met 20min. vertraging aan in Nairoby. We hadden hier maar een uur om over te stappen, maar we bleven maar wachten tot de deur open ging. Ja we waren al 25 min, en 20 en 25 is 45……… dus dat werd rennen. Maar goed toch gehaald, en dat laatste stuk vliegen ging weer super snel. Zo snel dat we bang waren dat de bagage dat nooit kon bijhouden. En bij de bagageband stonden we op onze 6 koffers te wachten. En ja hoor daar kwamen ze…1…2…3…4…5……………….?????

Aaaaargggghhhh 6 kwam dus niet. Na nagevraagd te hebben bleek volgends de computer deze nog op Schiphol te staan. Uitgesproken waar ze heel de dag de tijd hadden stond deze nog op het vliegveld. Dus we hebben de dag maar gevuld met bezoekjes in Masaka. Dus morgen terug naar Entebbe en de verloren zoon ophalen. We vroegen ons wel af of er misschien verdachte ingredienten inzaten en dat hij gescand zou zijn. Na Christine haar opmerking moet het dat wel zijn geweest…. Er zat een mobiel voor Apollo, een Laptop, en……….pindakaas! Ja een dodelijke combinatie voor een aanslag……

Wordt vervolgt.

Dinsdag alweer! nov 2011

ben — Tue, 01 Nov 2011 18:46:10 +0000

De electriciteit is aangepast. Stopcontacten die buiten waren geplaatst zijn verwijderd en de aanvoerkabels direct de stoppenkast in gevoerd. De vonkentrekker die hier bezig is geweest heeft vast een opleiding gehad, maar die had weinig met elektriciteit te maken. De kleding is in kleine porties uitgedeeld en de bureau’s staan allemaal in elkaar. Voor de glijbaan moeten nog wat bouten worden gezocht om deze af te kunnen maken. Er is weer redelijk wat regen gevallen en het is hier best een koude bedoeling. We kunnen ons niet herinneren dat we overdag onze trui aan wilden trekken omdat het wat kil was. De watertank is van alle bouwmaterialen ontdaan aan de binnen zijde, en als de afvoeren zijn
aangesloten kan hij gevuld gaan worden door regenwater.

En ach, laten we nog een paar foto’s downloaden.

en weer verder schroeven

ben — Fri, 28 Oct 2011 15:35:37 +0000

Donderdag morgen gaan we weer aan de slag om alle bureaus’s, kasten kastdeurtjes en tafeltjes in elkaar zetten. Het leek eenvoudig maar als je dan alle planken en schroeven ziet, vraag je je wel af waar zijn we aan begonnen. Aan de andere kant was het ook onbegonnen werk om één bureau voor te doen en de rest door de werkers te laten doen. Er waren waarschijnlijk hele mooie bouwwerken van gemaakt, maar of het op een bureau of kast had geleken betwijfelen wij. Vrijdag gaan we weer vol goede moed verder nadat we een paar uur met pr Israel hebben gesproken. Ook zijn er gesprekken met ander personen op het project en krijgen we een goed inzicht en overzicht van personeel en in en uitgaven. Ter informatie weer een aantal foto’s die we s’avonds het beste kunnen oversturen gezien de internet verbinding. Het is misschien niet snel maar ik zit nu toch al gauw een uur onafgebroken aan het internet, wat overdag echt niet lukt.

We zullen zo snel mogelijk weer wat van ons laten horen.